به گفته جولی دمپستر در طراحی مدرن، طراحی کف ساختمان ها و اماکن نه تنها نباید منحصر به کف باشد بلکه حتی نباید به مرحله آخر سپرده شود. نگاهی به برخی از موفق ترین پروژه های طراحی که به کفپوش سازی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از یک طرح نظر می افکنند مبین این موضوع است.

سیر تکاملی کفپوش سازی در چند دهه اخیر، چه در بافت و ساختار و چه در رنگ و طراحی دست طراحان را در امر طراحی بسیار باز گذاشته است. یک انتخاب صحیح در زمینه کفپوش می تواند به راحتی وجهه یک طراحی داخلی را تخریب و یا آن را به بهترین شکل بسازد، برای آن دسته از طراحان که به خود جرأت داده و موادی غیر از مواد معمول برای اماکن ویژه را با مواد دیگر ترکیب کرده، یا کفپوش ها را برای سطوحی غیر از کف اتاق ها به کاربرده اند، نتیجه نهایی بسیار تأثیرگذار بوده است. در واقع موفق ترین طرح های داخلی مربوط به کسانی می باشد که کفپوش محیط برای آنها نه فقط یک ضرورت عملی بلکه به عنوان عنصری جدایی ناپذیر مطرح بوده است.

به گفته Bespoke Design، ترکیب مواد فوق العاده و رنگ های غلیظ می تواند فضا را تغییر شکل دهد. پس چرا روند کار خود را تغییر نداده و یک طراحی را از پایین (کف) به بالا شروع نکنیم؟ عقیده سازندگان کفپوش ها، به طراحان این آزادی را می دهد که مواد مختلف را با هم آمیخته و فضاهایی با ویژگی های فردی ایجاد کنند. این عقیده روز به روز در حال محبوب تر شدن و سوق دادن طراحان به سوی تجربه کردن آن است. در عین حال این عقیده باعث می شود که سازندگان برای تأمین شالوده های طراحی، هر روز باهوش تر شوند.

این چنین طراحی های منحصر و غیرمعمول هر روز بیشتر از قبل به کار گرفته می شوند تا ویژگی های خارق العاده ای در کنار سازندگانی که مرزهای مرتبط با قابلیت های طراحی را کنار می زنند، ایجاد کنند. پوشش کف ساختمان نیز به طور فزاینده ای درحال پیشروی به سوی روشن تر کردن فضاهای داخلی به منظور ایجاد بیشترین تأثیر با به کارگیری رنگ های غلیظ و سایه روشن های نمایان است. از آنجا که رنگ های روشن بر مُد کفپوش سازی تأثیر گذاشته و خواهند گذاشت، از این رو بسیاری از تولیدکنندگان سایه های شفاف را در دامنه محصولات خود به کار برده اند. به علاوه، ترکیب رنگ های روشن با رنگ های کنتراست در منطقه بندی برای تعریف استفاده یک منطقه، ایده آل است به ویژه وقتی در کنار مواد و بافت های دیگر به کار برده شود. این امر می تواند یک طراحی چشمگیر بوده و در عین حال نشان دهنده مسیرهای داخل یک ساختمان باشد. در شکستن مرزهای طراحی داخلی سنتی، طرح های نهایی خاص نبایستی به کف ساختمان محدود بوده یا فقط این منطقه را پوشش بدهند. با در نظر گرفتن این مسئله، چرا نگاه خودمان را به سوی گسترش طراحی از کف به سقف و ایجاد دیوارهایی یک دست و روان معطوف نکنیم و توهمی از یک طراحی بی پایان را شکل ندهیم؟ این تأثیر بدین منظور طراحی شده که ویژگی و فرم معماری فضا را برجسته تر نموده در عین حال با به کارگیری پالت های رنگ بزرگ سطوح را از یکدیگر قابل تشخیص نماید.

قابلیت ارائه یک طرح در کل یک سطح، بدون توجه به ملزومات اجرایی، این اطمینان را می دهد که طرح داخلی کاملاً فردی است. برای مثال الگوهای خطی الهام گرفته شده از طراحی های محبوب مبلمان و لوازم داخلی را در نظر بگیرید؛ این الگوها می توانند در انواع مختلف کف سازی از لینولئوم (مشمع فرشی) و کاشی های وینیلی تجملی گرفته تا فرش و ساختمان های پیوندی به کار روند.  این امر ترکیب کف یک منطقه را با منطقه ای دیگر به طور پیوسته میسر می سازد. این گوناگونی به این معنی است که امکان ارائه پیشنهادهای طراحی انحصاری و جدید بدون سازش بر سر اجرای دلخواه وجود دارد.

 دست آخر آنکه، در کنار آگاهی از این موضوع که کفپوش یک شیوه مؤثر در تغییر شکل دکور داخلی است، مهم است که از گرایش های ویژه و مجموعه های انحصاری سازندگان نیز آگاه باشیم چراکه متضمن به ارمغان آوردن ایده ای خاص با طرحهای کفپوش بسیار ممتاز برای فرد انتخاب کننده می باشند. با وجود سازندگانی که روز به روز در حال گسترش و توسعه قابلیت های طرح سازی خود هستند، به راحتی می توان یک دیدگاه را تشخیص داد. دامنه و وسعت رنگ، بافت، ساختار و الگو دست طراح را در ایجاد طرح واقعاً باز می گذارند و البته با کمی کمک از تأمین کننده در رابطه با نوع صحیح کفپوش و طرح های نهایی به منظور برطرف کردن تمامی نیازها و عملی بودن آنها، هیچ چیز غیرممکن نیست.