متقاضی پروژه: گوگل

طراح: Scott Brownrigg Interior Design

مساحت پروژه: 4000 متر مربع

مدت زمان اتمام کار: 16 هفته

گوگل، شرکت عظیمی که پشت محبوب ترین جستجوگر جهان پنهان شده است، به این امتیاز و دستاورد نادر نائل آمده که نام خود را به عنوان یک فعل به ثبت برساند (چه بهتر که در همان روزهای اول نام خود را از BackRub  به گوگل تغییر داد!). این روزها اکثر افراد، هر روز چیزهایی را در اینترنت "گوگل" می کنند، و لوگوی معروف این شرکت با آن فونت ممتازِ طراحی شده توسط خطاط آلمانی، گوستاو جَگِر و با حروف رنگ روشن، حالا دیگر برای همه ما همانند در ورودی خانمان آشناست.

طراحان داخلی برای ساختن دفتر کار جدید گوگل در لندن-برایتن، به طرح های شاد و رنگارنگ روی آوردند، درحالی که همچنان حامی کار جدی بودند.

روشن است که موفقیتی در این حد، توسعه و گسترش شرکت را نیز به همراه داشت، از این رو دفتر جدید گوگل در لندن در نزدیکی ایستگاه ویکتوریا برای 300 نفر از کارمندان خود (مشهور به گوگلرها) نیاز به ملاقات با یک طراح داخلی با یک طرح مهیج و مناسب داشت. به منظور تحقق این امر، شرکتScott Brownrigg Interior Design انتخاب شد و مدت چهار ماه بر روی این پروژه فعالیت کرد. در این باره کِن جیانینی، یک مدیر طراح در شرکت Scott Brownrigg Interior Design گفت: "از یک طرف دفتر گوگل در لندن دچار کمبود فضا بود و از طرف دیگر شرکت داشت به سرعت توسعه می یافت و بایستی هر چه سریعتر کارمندان را در ساختمان جدید مستقر و مشغول به فعالیت می کرد. در این راه  Scott Brownrigg Interior Design با دو مسأله بزرگ دیگر مواجه بود که با موفقیت آنها را پشت سر گذاشت و سپس با پیمانکاری به نام Cameron Black همراه شد. جیانینی گفت: "به علت مقیاس زمانی کم، گوگل می خواست مطمئن شود که ما با پیمانکار صحیح وارد همکاری شده ایم. اگر ما فقط مبلمان و مواد از پیش ساخته شده و پارتیشن بندی های استاندارد می خواستیم، دیگر به این معامله ی بزرگ با پیمانکار نیاز نداشتیم اما تعداد بسیار زیادی از وسایل لازم بود که در بیرون از محیط تولید شوند." ممکن است با خود بیندیشید که گوگل، یک شرکت بزرگ با این همه دفاتر طراحی در سراسر جهان، قطعاً نظراتی درباره اینکه محل کار چگونه به نظر بیاید داشت اما برخلاف آن، جیانینی گفت: "درخواست آنها بسیار باز و خلاصه بود. گوگل سندی از یک نقشه کلی و خلاصه درباره محل کار موردنظرش به دستمان داد که فقط توضیح می داد چه گونه افراد و گروه ها با هم کار کنند و نوع سیستم های حامی را نشان می داد و دیگر هیچ! آنها درباره نوع نگاه و احساس دفتر چیزی نگفته بودند." با این همه، هر کدام از دفاتر گوگل در سرتاسر جهان دارای طرحی متناسب با مکانی است که در آن واقع شده است: "لندن" را قبلاً شرکت Belgrave House office گرفته بود، بنابراین گوگل تصمیم گرفت که طرح "لندن-برایتن" را انتخاب کند که مبین نزدیکی دفتر به ایستگاه ویکتوریا و خط راه آهن تاریخی آن به برایتن بود. Scott Brownrigg Interior Design این طرح را به شکل های مختلف مطرح کرد، از جمله به کارگیری گرافیک های دیواری از برایتن پییر و طراحی اتاق های ملاقات کوچک که مانند کلبه های کوچک ساحلی بود.همچنان که انتظار می رفت لوگوی گوگل به طور برجسته ای می بایست نمایان می شد بنابراین دیوار سفید پشت سالن پذیرش تحت سلطه این لوگو قرار گرفت. حروف به شکل های مختلف نمود پیدا کردند: هر "O" به شکل یک ورودی بیضی شکل با یک در شیشه ای لغزان ساخته شد که به یک اتاق کوچک ملاقات منتهی می شد. حروف روی دیوار با لمینیت پلاستیکی و دُم دومین "G" که در طول زمین سفیدرنگ کشیده می شد با وینیل ساخته شد، پیشخوان پذیرش نیز متشکل از دو میز استاندارد با اندازه 800x600 میلیمتر بود و درست پشت دیوار گچی واقع شده بود که با یک شیشه ی رنگی مواجه می شد. استراحتگاه های گوناگونی در کل دفتر ساخته شد که همگی به مبلمان های بسیار نرم و راحت Knoll, Hitch Mylius و Arper مجهزند و این فضاها همانند اتاق های ملاقات غیررسمی در پشت سالن پذیرش بسیار محبوب هستند. 

جیانینی گفت: "تمام "گوگلر"ها لپ تاپ دارند و اغلب به صورت منفرد در یکی از اتاق های استراحت می نشینند و فقط کار می کنند که البته این شکل از کار کردن کاملاً اختیاری است، چراکه فضای بسیاری برای همه 300 کارمند ایستگاه Bene وجود دارد که در دسته های شش و هشت تایی موجود است." چندین کلبه ساحلی پوشش دار نیز در گوشه و کنار طراحی شد که به عنوان اتاق های ملاقات خصوصی سه نفره مورد استفاده قرار می گیرند. به گفته جیانینی این اتاق ها اغلب برای مصاحبه با کارمندان جدید به کار می روند بنابراین اولین فکر هر فرد برای استخدام در گوگل آن است که "بریم توی یک کلبه ساحلی مصاحبه کنیم!".

شش اتاقک دیگر نیز به عنوان اتاق ویدئو کنفرانس طراحی شد که شبیه تاس بود - اشاره ای به کازینوهای برایتن - که به سادگی با MDF ساخته شد و هر کدام از اعداد روی این تاس ها نیز با شکاف هایی که با لمینیت بازتابی پوشیده شده بود، نمایان شد. طراحی رستوران کارمندان، دیگر از طرح لندن-برایتن فاصله گرفت. جیانینی در این خصوص گفت: "این بار از غذا به جای محل الهام گرفته و در این طرح مورد استفاده قرار دادیم - سوشی و یک خوراک کاملاً آسیایی!" یکی از دیوارها یک طرح بزرگ گرافیکی از بامبو دارد که با میز و نیمکت هایی با طراحی James Burleigh مزین شده و طراحی کلاسیک یک سوشی ژاپنی و نودل را منعکس می کند.

استراحتگاه و کتابخانه نیز با چهارپایه هایی سفارشی تزیین شد که به آب نبات های شیرین بیان شباهت داشت به همراه کاناپه های پیمانه ای شکل متحرک که از فوم هایی با چگالی بالا ساخته و با وینیل پوشیده شده بودند. او گفت: " این قسمت درست مانند یک محوطه بازی بزرگ برای کارمندان است." جیانینی همچنین افزود: به غیر از مهلت سررسید که بسیار جدی تعیین شده بود، بزرگترین چالش ما برقراری توازن بین تفریحات و ایجاد طرحی مهیج، با دفترکاری بود که امور بسیار جدی بایستی در آن انجام می شد. او گفت: "اگر طرح را از هر نوع دید و حس و حالی خارج کنید و درست به اجزاء اولیه آن برگردانید، طرح کاملاً به یک دفترکار بسیار کارآمد و منطقی شباهت خواهد داشت و از این رو به راحتی می توانید تصور کنید بیشتر به یک دفتر حسابداری می ماند و نه دفتر گوگل! و البته در آن صورت دیگر اتاق های ملاقات به شکل یک کلبه ساحلی نیز نمی دیدید."